Op een koude donderdagmiddag in Ottawa wordt de ervaren politie-Sgt. Avery Flanagan benadert een man die voorovergezakt ligt op een parkeerplaats in het centrum. Hij heeft opioïden in de ene hand en een naald in de andere hand verpletterd.
Flanagan vertelt de man, die in de twintig lijkt te zijn, dat hij geen drugs mag gebruiken op privéterrein.
“Heb je ooit een overdosis fentanyl genomen?” vraagt de officier.
‘Twee of drie keer,’ antwoordt hij. “Je valt op de grond, je wordt wakker en je weet niet eens dat je een overdosis hebt genomen.”
“Behoorlijk eng gevoel?” vraagt Flanagan.
“Ja, best eng”, antwoordt hij.
Soortgelijke ontmoetingen deden zich overdag voor toen Global News de agent volgde die afgelopen november op patrouille was in de binnenstad, een gebied waar de opioïde-epidemie en de huizencrisis met dodelijke gevolgen in botsing komen.
In de twee maanden daarna heeft de Public Health Agency of Canada in december 2023 bijgewerkte cijfers voor 2023 vrijgegeven, waaruit de duizelingwekkende omvang van overdoses opioïden en drugs in het hele land blijkt. Uit die gegevens blijkt dat er tussen de eerste zes maanden van vorig jaar gemiddeld 22 sterfgevallen per dag zijn als gevolg van schijnbare opioïdentoxiciteit, een stijging van vijf procent ten opzichte van dezelfde periode in 2022.
De meeste daarvan (89 procent) bevinden zich op drie plaatsen: BC, Alberta en Ontario.
En nu de betaalbaarheid van woningen de politieke bliksemafleider wordt die de terugkeer naar het Lagerhuis op 29 januari zal domineren, is er steeds meer aandacht, niet alleen voor degenen die moeite hebben om hun huur of hypotheek te betalen, maar ook voor degenen die geen huis bezitten. helemaal niet.
“De opioïdencrisis is iets waarvan ik heb gezien dat het ons heel erg pijn heeft gedaan. En het was een strijd om de achterstand in te halen”, zei Flanagan.
De officier is lid van het team van de politie van Ottawa, dat zich richt op misdaadpreventie en openbare veiligheid.
Flanagan komt uit een familie van politieagenten en heeft het grootste deel van zijn twintigjarige carrière in het centrum van Ottawa gewerkt, dat een dramatische transformatie ondergaat, zegt hij.
Volgens hem zou Ottawa elke Canadese stad kunnen zijn.
“Ik denk niet dat we uniek zijn”, zei hij tegen Global News. “Ik heb gereisd voor zaken, ik heb persoonlijk gereisd en ik heb het gezien van Victoria tot Greater Halifax.”
“Zelfs vóór de pandemie werd Noord-Amerika getroffen door deze opioïdencrisis. Dat is waarschijnlijk de grootste verandering die ik heb gezien”, voegde Flanagan eraan toe.
Hoeveel zijn de overdoses van opioïden toegenomen?
De ervaren officier zegt dat een van de grootste uitdagingen van zijn twintigjarige carrière het reageren op de overdosisepidemie is geweest.
Uit de meest recente beschikbare gegevens blijkt dat in de eerste zes maanden van 2023 bijna 4.000 Canadezen zijn omgekomen. Meer dan 70 procent van de doden waren mannen, en de meesten waren tussen de 20 en 59 jaar oud. Bij 84 procent van de sterfgevallen was fentanyl betrokken, een stijging van 47 procent ten opzichte van 2016.
De opioïdenepidemie vond een paar jaar geleden plaats en de federale overheid begon in 2016 toezicht te houden op de crisis. Sindsdien is de situatie alleen maar erger geworden. De afgelopen zeven jaar hebben opioïden ruim 40.000 Canadezen gedood.
“De COVID-19-pandemie heeft de crisis mogelijk verergerd, waarbij verschillende rechtsgebieden hogere aantallen dodelijke overdoses en andere nadelige gevolgen melden”, aldus de Public Health Agency of Canada in een rapport van december.
In de vier uur die Global News met Flanagan doorbracht, bracht hij het grootste deel van zijn tijd door in de frontlinie van deze ramp voor de volksgezondheid.
“De overgrote meerderheid van onze oproepen hebben betrekking op geestelijke gezondheidszorg en medische zorg, meestal overdoses”, zei hij.
Noodsituaties ontstonden niet ver van het parlement. De vergelijking gaat niet verloren op Flanagan; De machtigste politici van Canada en enkele van de meest kwetsbare mensen van Canada bevinden zich allemaal binnen dezelfde straal van één kilometer.
Ontvang het laatste gezondheids-IQ-nieuws. Deze wordt wekelijks naar uw e-mailadres verzonden.
‘Ik weet niet wat de oplossing is. Het gaat mij ver te boven. Het enige wat ik kan doen is me hier in Ottawa concentreren en proberen wat ideeën en kleine pleisters te bedenken om te helpen, ‘zei hij.
Welke rol speelt het woningtekort?
Terwijl de Canadese verslavingscrisis zich verdiept, heeft een gebrek aan betaalbare huisvesting het middelengebruik en de extreme armoede onder de publieke aandacht gebracht.
“Ik heb nog nooit zo slecht zicht op dakloosheid gezien”, zegt Tim Aubry, hoogleraar psychologie aan de Universiteit van Ottawa.
Aubry is medevoorzitter van het Canadian Housing First Network, een organisatie die zich inzet voor het beëindigen van dakloosheid in Canada.
Uit het laatste huisvestingsonderzoek van Statistics Canada blijkt dat in 2021 ruim 227.000 Canadezen op wachtlijsten stonden voor sociale of betaalbare huisvesting.
De betaalbaarheid van woningen in Canada kende in het derde kwartaal van 2023 ook een “aanzienlijke verslechtering” in Canada, volgens gegevens van de Nationale Bank van Canada, en een rapport van het Leger des Heils van vorige maand suggereerde dat een kwart van de Canadezen zich extreem zorgen maakt over het hebben van voldoende woonruimte. inkomen om in hun basisbehoeften te voorzien.
Op vrijdag 13 augustus 2021 is kamperen verboden bij het National War Memorial in Ottawa, Ontario. CANADESE PERSFOTO’S/Lars Hagberg.
CANADESE PERSBEELDEN/Lars Hagberg
Wat het probleem nog groter maakt, zegt Aubry, is dat de welvaart geen gelijke tred heeft gehouden met de inflatie, waardoor de laagste verdieners uit de huurmarkt zijn verdreven.
‘Daklozen concurreren met studenten. Ze concurreren met mensen die het land binnenkomen. Het is allemaal lage huur”, voegde hij eraan toe. Flanagan zegt dat hij ook meer zichtbare dakloosheid heeft gezien in het centrum van Ottawa.
Terwijl hij op patrouille is, herkent de officier een jonge man genaamd Justin. Hij stopt om het te bekijken. Justin, die alleen zijn voornaam wil gebruiken, slaapt op straat in en rond de Byward City Market.
Het is een populair gebied en toeristische bestemming, maar de markt kampt ook met criminaliteit, drugsgebruik en dakloosheid.
“Er zijn verschillende soorten leegstaande woningen, maar deze zijn om financiële redenen niet toegankelijk, in tegenstelling tot humanitaire hulp”, zei Justin.
‘Er wordt van alle kanten veel geld ingezameld. Veel van wat naar de publieke sector gaat, komt niet daadwerkelijk naar het publiek.”
![Klik om video af te spelen: 'Burgemeester van Edmonton wil noodtoestand voor daklozen'](https://i1.wp.com/media.globalnews.ca/videostatic/news/op4gbk3qej-zi69x9tyni/6P-KABI-HIT.jpg?w=1040&quality=70&strip=all)
In 2017 publiceerde de regering-Trudeau haar Nationale Huisvestingsstrategie, die een belofte omvatte om de dakloosheid de komende tien jaar met 50 procent terug te dringen.
Maar halverwege de strategie kunnen de liberalen niet zeggen hoe ver ze zijn gekomen.
“Dat is een gebied waar we betere gegevens nodig hebben [on]Minister van Huisvesting Sean Fraser gaf dit maandag toe op een persconferentie in Halifax.
Het rapport van de auditeur-generaal uit 2022 constateerde grote leemten in de informatie en een “gebrek aan federale verantwoordelijkheid voor het behalen van de Canadese doelstelling.”
“Infrastructuur Canada heeft tussen 2019 en 2021 ongeveer 1,36 miljard dollar uitgegeven aan initiatieven om dakloosheid te voorkomen en terug te dringen”, aldus auditeur-generaal Karen Hogan in het rapport.
“Uit de audit bleek dat de afdeling niet wist of de cijfers van dakloosheid en chronische dakloosheid sinds 2019 waren toegenomen of gedaald.”
Fraser zei dat de pandemie de gegevensverzameling heeft verstoord en “ons vermogen om de geboekte vooruitgang te begrijpen heeft vertraagd”.
Maar hij benadrukt dat de federale regering op de goede weg is. “Wij geloven dat het ambitieus is, maar we kunnen het doel bereiken.”
Wat zijn de mogelijke oplossingen?
Aubry zegt dat de sleutel om mensen uit chronische dakloosheid en verslavingszorg te halen een ‘huisvesting eerst’-aanpak is.
“Veel van onze middelen gaan naar noodmaatregelen”, zei Aubry. Hoewel ze cruciaal zijn, vooral tijdens de wintermaanden, bereiken ze niet de essentie van het programma, zegt hij.
“Je moet trouwen met ondersteunde huisvesting, en dat hebben we lang niet genoeg gedaan.”
Volgens Aubry’s eigen onderzoek moet Canada het aantal Housing First-programma’s verdrievoudigen om echt een deuk te kunnen maken. Ook pleit hij voor meer huursubsidies.
‘Of het nu gaat om sociale bijstand of zelfs een arbeidsongeschiktheidspensioen, de bedragen houden simpelweg geen gelijke tred met de woonlasten. Er moeten dus middelen worden ingezet om het gebrek aan inkomenssteun aan te pakken.”
Een medicijnspuit en een neusspray voor een overdosis worden gezien in de buurt van een populaire drugsontmoetingsplaats in Ottawa, Ontario, donderdag 25 juni 2020. CANADESE PERSBEELDEN/Lars Hagberg.
CANADESE PERSBEELDEN/Lars Hagberg
De rol van ondersteuning in de geestelijke gezondheidszorg – en de uitdagingen bij het verkrijgen van toegang tot die zorg – zijn ook een belangrijk onderdeel van elke mogelijke oplossing, zeggen Aubry en Flanagan.
Een van de laatste haltes van Flanagan is het Leger des Heils op de Byward Market.
Een oudere man ziet een politieagent en vraagt om hulp. Zijn vriend, een vaste klant in het asiel, is vermist.
“Hij verdween vijf maanden lang. Hij zit meestal in de gevangenis of hier. We proberen hem aan te pakken”, zegt hij tegen Flanagan.
De man wilde zijn naam niet noemen, maar identificeerde zichzelf als een 61-jarige militaire veteraan.
Hij sliep zelf bij het Leger des Heils, nadat hij wegens mishandeling uit de gevangenis was vrijgelaten. Hij zegt dat zijn leven veranderde nadat zijn dochter hem in huis nam en hij begeleiding kreeg.
“Ik had psychische problemen en zocht hulp. Veel, godzijdank.”
Flanagan doorzoekt de politiedatabase naar de naam van zijn vermiste vriend, maar er komt niets naar voren.
“Mijn laatste stop zal het mortuarium zijn”, zegt de 61-jarige.
Door de jaren heen heeft Flanagan ook bekende gezichten zien verdwijnen. Het is een van de moeilijkste onderdelen van het werk.
Maar er is volgens hem nog steeds reden voor optimisme.
Injectiecabines zijn te zien op de veilige injectieplaats van Cactus op maandag 26 juni 2017 in Montreal. CANADESE PERS/Paul Chiasson.
CANADESE PERS/Paul Chiasson
Flanagan noemt veilige drinkplekken het redden van levens en noemt naloxonkits – die de effecten van overdoses opioïden omkeren – ‘een zegen’.
Ottawa heeft vier van zulke veilige plekken om in het centrum door te brengen: twee in Byward Market en het aangrenzende Lowertown-gebied, en één in het nabijgelegen Sandy Hill en Centretown, ongeveer 10 tot 20 minuten lopen van Byward Market.
Locaties bieden schone apparatuur voor drugsgebruik en een veilige verwijdering van items zoals naalden achteraf, evenals noodhulp bij overdoses, testen op infectieziekten, toegang tot of verwijzing naar verslavingszorg, en toegang tot of verwijzing naar diensten om huisvesting of werk te helpen vinden.
Flanagan wijst ook op een toekomstig politiecentrum in de binnenstad dat zal worden geopend in het Rideau Center, een winkelcentrum naast Byward Market.
Het maakt deel uit van een bredere strategie van de politie van Ottawa om haar aanwezigheid in de binnenstad te vergroten en de manier te veranderen waarop de dienst reageert op crises op het gebied van de geestelijke gezondheidszorg.
“Je wilt dat het mensen aantrekt, maar je wilt ook dat het misdaad afschrikt. Het is dus een moeilijk evenwicht”, zei Flanagan.
De officier zegt dat zijn werk een voortdurende evenwichtsoefening is; het voorkomen van misdaad en het opbouwen van vertrouwen bij “mensen die elke dag een zwaar leven leiden”.
“Toen we vandaag liepen en mensen zagen die ik ken en herken, gaf dat een goed gevoel. Het betekent dat ik mijn werk doe.”
— met bestanden van Jillian Piper